|
تلخند / تابلوهاي رَه گُم كُن .... |
|
|
|
|
نوشته شده توسط خوشا چاهو
|
|
پنجشنبه, 03 آذر 1390 ساعت 08:11 |
|
خَني خَني
|
|
منبع: سایت خوشا چاهو

خَني خَني داشت اَ لامرد وايمَه ، تو رَي وومَذَن رَه گُم كِرد !! نَه خدا وكيلي شما ري اي تابلوها رَه گم نمي كنيد . هر پنج كَذَمي نوشته لامرد - پالايشگاه پارسيان . انگار ناف لامرد و پالايشگاه پارسيان اَ هم بَسَن . اَ لامرد تا مُهر اِسم كورَه دِه ها هم اَ دَسِشون دَر نرفته ولي مُهر كه چَندين و چَند شهيد تكذيم ميهن كرده و سهم بزرگي تو انقلاب داشته ، تو سه چار جا او هم به زوركي اُ كوچيك نوشتَن كه اَگَه كَسي نَبي همي هم نَمي نَوِشتِن ....
متأسفانه مسئولين بي بخاري كه تو مُهر اِي چيزا بِهِشون مربوط ميوو هم هيچي نميگُن . اي خالواي كوشي كه عِلاجي نَذارِن اسم مهر تو نقشه بالا بيارِن . باوا دوره ي لج و لجبازي تَموم واويزه . مردم رفتن كُره ي ماه شما هَنيزا دنبال اي هِسِيد كه اسم فلان جا تو تابلو نَبو . تاره بعضي جاها كه محبتتون گُل كرده و تابلويي كه اسم مُهر ريش بيذه با لودر و كَپ و دندون و خلاصه هَر چي دَمِ دَسِتون بيذِه اَ چُلمَه بالا آورديد . بنازُم به اي همه مِهر و محبت . اسرائيل هم اي طوري سَر ِنوار غزه دَر ناوُرد . خالو جان شهرستان مُهر جهاني واويزِه ، هيچ كَه هم نمي تونه جلوش بگيره . او زماني كه مرحوم سيد عباس مُهري نماينده امام تو كويت بي و اَ امام دعوت كرد كه بيا كويت ، هَمي خالوا دنبال پول درآورذن بيذِن . همي خالوا هَمَشون تو كويت بيذِن ولي جرأت حرف زَذَن نَذاشتِن . اَ ترسِ ايكه ويزَشون خراب بُو . كُربونِتون واوُم اَ خَرِ شيطون بيايد دومَن ، ما كه حَسود نيسيم ، دِلِمون ميخا كه لامرد و مُهر با هم پيشرفت كُنِن و اسم مهر و لامرد هر دوتاي كَذِ هم تو تابلوها بو . نه ايكه يكي اِسمش چِل پنجاه بار بو و يكي هم زورَكي سه تا چارتا . رَي رفتن كه ميري لامرد رديف كردَن تو تابلوها همه نوشتن لامرد ، لامرد ، لامرد ..... رَي وومَذَن هم دو وِلا همي طور . ولي مهر هيچي . در عوض اَگه يَه غريبي بِخا بيا مُهر بَذبَخت گُم وايوو . آخَه معلوم ني كه مُهر كَمُو طرفيِن . اسم كورَه دهاتاي خوشون كه با زَن و بچه اي ري تابلوها نوشتَن. خَني خَني اَ اي بي عدالتي گريخِش گرفته . خُذا كنه يَه مَسئول دلسوزي پيذا واوو بَكا اَمثال اي مشكلات حل بكنه . باپيرو كه می گو براي اِيكِه ديگه رَه گُم نكني هميشه رَي پاچَه مُخدوني برو لامرد تا چِشِت اَ اي تابلوها نَفته . دَي بو بَذبخت مي گفت كه شايد وَختي تابلوها سوار ميكرذَن ري مُهر جَس كِرذَن ، شايد هم سي مُهر كَلَمِشُون خَط نَمي آوُرذِه باز هم خُذا را شكر كه نصفِ شو اتوبوساشون و ماشيناشون كه ميره شيراز اَ رَي مُهر رَد وايوو . خُذا را شكر
اي مُهر خوش به حالِت هم كَوشِت هم شُمالِت
اي خُذا تو اسم مُهر تو تابلوي روزگار بنويس
|