محمد (پویا) محسني / روزنامه نگار و سردبير ماهنامه شاخه طوبي

در حالي كه تا موعد ثبت نام كانديداهاي انتخابات مجلس شوراي اسلامي دوره نهم كمتر از يك هفته وقت باقي است انگار سرماي اين روزهاي هواي منطقه بر مناسبات و روند رقابتهاي انتخاباتي در شهرستان هاي لامرد و مهر نيز تاثير داشته است. هرچند حضور هم زمان درويش زارعي و دكترموسي موسوي از جناح اصولگرا هنوز زلزله اي شبيه به آنچه اين روزها در منطقه در حال وقوع است را ايجاد نكرده اما شايد روزهاي آينده شاهد زلزله اي چند ريشتري در عرصه سياسي منطقه باشيم .براي اولين بار در تمام ادوار برگزاري اين مهم تا كنون از طرف مجموعه اصلاح طلب يا مهري هاي شهرستانهاي لامرد و مهر هيچ گونه تحركي را شاهد نيستيم كه اين مطلب تحليلي است بر علتهاي آن و دغدغه هاي اين روزهاي اين طيف سياسي.

در ابتدا لازم است تاكيد نمايم كه به عقيده نگارنده وضعيت طيفهاي سياسي و رقابت درون گروهي آن هرچند شايد تحت تاثير تحولات كلان كشوري باشد اما بيشتر ريشه در مسائل منطقه اي و علي الخصوص اسفند86 داشته كه وظعيت امروزين را و برنامه احتمالي طيفهاي مختلف در ادامه مرور خواهيم نمود. براي واكاوي رقابتهاي دو گروهي كه اصطلاحاً اصولگرا و اصلاح طلب خوانده مي شوند بايد ريشه هاي هر دو جريان را عميق تر بررسي نمود.(پيشاپيش بابت طولاني شدن مطلب پوزش مي طلبم):

دو طيف- دو نگاه- دو رفتار

جريان مهري ها يا اصلاح طلب يا خط امامي ها: شايد بتوان با بازگشتن به زمان تبعيد حضرت امام(ره) به عراق و همراهان و اطرافيان ايشان در نجف و بررسي حضور روحانيون مهري چه به عنوان شاگرداني كه از محضر امام خميني(ره) استفاده مي بردند و چه به عنوان حاميان مالي و معنوي ايشان به بررسي دقيق تر ريشه هاي اين گروه پرداخت. شايد نزديكي آيت الله مهري به بيت امام خميني(ره) در تبعيد و كمكها و پشتيبانيهاي بيت ايشان از همراهان و مبارزان انقلابي را بتوان سرآغازي دانست بر پيوست نسلي كه در قالب شاگردي حضرت امام(ره) از محضر ايشان استفاده مي بردند و همين جمع پس از بازگشت به ايران و در اواسط دهه 50شمسي با مشاركت در حركتهاي انقلابي به رسالت خود پرداختند كه خاطره دستگيري و زندان و شكنجه هاي دژخيمان ساواك را بارها و بارها سيد عبدالواحد موسوي لاري و سيد رضي حسيني نقل كرده اند. همزمان با پيروزي انقلاب جوانان روحاني پيش گفته پا به عرصه سياست در جمهوري اسلامي مي گذارند تا به تحكيم پايه هاي انقلاب بپردازند. سيد عبدالواحد موسوي لاري به عنوان اولين نماينده مجلس از شهرستان لار در كنار شهيد نصيري لاري قرار مي گيرد و سيد حبيب حسيني هم در كسوت رئيس عقيدتي سياسي ژاندارميري استان بوشهر و سپس امام جمعه برازجان و سيد رضي حسيني و سيدجلال موسوي نيز در جايگاه هاي ديگر. بايد از شرح مفصل روند تاثيرگذاري اين طيف گذشت و پرداختن به آن را به زماني ديگر موكول كرد اما شايد بتوان انتخابات مجلس سوم را نقطه آغاز شكل گيري طيف مهري – لامردي دانست جايي كه موسوي لاري با راي بالایي از تهران وارد مجلس شد و در جايگاه هيات رئيسه قرار گرفت و سيدرضي حسيني نيز در نفس گيرترين انتخابات كه مجري آن غلامعباس زارعي (بخشدار وقت) بود از سد سيد محمود علوي گذاشت تا اينگونه سيد محمود علوي گله از عدم راي آوري خويش به پيش هاشمي رفسنجاني ببرد و رقيب خود را رفيق خوانين و فئودالها بداند {به نقل از خاطرات هاشمي در سال ارديبهشت67} و عملاً شكافي كه در سراسر كشور به واسطه تشكيل مجمع روحانيون مبارز در عرصه سياسي شكل گرفته بود پديد آيد. و اين آغازي بود بر حضور نمايندگان طيف مهر يا حمايت ايشان از افرادي در انتخاباتهاي بعد. اما در همين روندها موسوي لاري به عنوان عضو موسسان مجمع روحانيون مبارز و از تاثيرگذاران اين جبهه بود و به نوعي پدر معنوي سياسيون مهري يا اصلاح طلب. دو دوره حضور در مجلس،همراهي با سيد محمد خاتمي در وزارت ارشاد و كتابخانه ملي باعث شد كه با رياست جمهوري سيد محمد خاتمي وي يار همراه خود را به معاونت پارلماني و حقوقي رياست جمهوري برگزيند و در پي استيضاح وزيركشور (عبدالله نوري) خاتمي موسوي لاري را به عنوان وزيركشور خود به مجلس پنجم معرفي كند. و اينگونه طولاني ترين مدت مستمر وزارت كشوري يك وزير در طول تاريخ ايران رقم مي خورد و.... و اينگونه است كه مهري ها خود را پيروان خط امام دانسته و بيرق اصلاح طلبيشان از ابتدا تا كنون رنگش يكي بوده است.

جريان لامردي ها يا راستي ها يا اصولگرايان: شايد اولين تصويري كه از طيف و حلقه اصلي آن به خاطر آورد را بتوان به حضور سيد محمود علوي محدود كرد كه بعدها زعامت اين طيف را بر عهده گرفت. اسناد و مطالب از ريشه هاي حلقه هاي مختلف اين طيف هرچند اندك است اما شنيده ها و مستندات حكايت از انحراف بخش اندكي از دانشجويان قبل از انقلاب لامردي   به سمت طيف مجاهدين و موسي خياباني حكايت مي كند و طيفي ديگر با راه اندازي نشريه صراط محتواي افكارشان نزديكي با جنبش مسلمانان مبارز (دكتر پيمان) را نشان مي دهد. طيفي كه بعدها مهمترين مصدرهاي اجرايي و انتخابي منطقه را تصاحب نمودند. اما با شهادت شهيد نصيري لاري و حضور سيد محمود علوي در مجلس پس از مدتي شاهد پيوستن ايشان به حزب جمهوري هستيم كه علت اصلي آن علي رغم اختلاف افكار طيف متبوع وي (صراطيون) با حزب اما جهت گرفتن امتيازات براي منطقه و راهگشايي از مشكلات مردم عنوان مي شده است{به نقل از يكي از نمايندگان مجلس اول}. در مجلس دوم نيز ايشان حضور دارد و به نوعي با نزديكي به طيف راست سنتي در مخالفت با نخست وزيري ميرحسين موسوي قدم برداشته و نامه معروف 99 امضاي نقش انكارناپذيري در معادلات سياسي ايشان و همراهان وي در پس از رحلت حضرت امام (ره) ايفا مي كند. مجلس سوم سر آغاز نمود بيروني اين شكاف سياسي در منطقه است جايي كه هنوز لامرد بخش است اما صاحب كانديداي مستقل انتخاباتي است. نيروهاي جوان اين طيف در اواخر دهه 60 در بخشداري يا فرمانداري(زارعي) – امامت جمعه (حاج آقا شهيدي)- آموزش و پرورش (جعفري و حياتي) و.... به تثبيت حضور سياسي خويش در ساختار قدرت مي پردازند. اما دوم خرداد 76 پايان روزهاي خوش حلقه ياران است و تغييرات در راه. انتخابات بهمن78 كه در فضايي كاملا متاثر از موج دوم خرداد برگزار مي شود ناكامي مطلقي را براي سيد محمود علوي و ياران در پي دارد و سال 82 محمد علي حياتي معلمي كه بالاتر از اين استراتژيست اين طيف لقب گرفته است مزد زحمات خويش را گرفته و پا به مجلس هفتم مي گذارد. همزمان با برگزاري انتخابات رياست جمهوري سال 84 وي در بيانيه اي از هاشمي رفسنجاني حمايت مي كند{ روزنامه نيم نگاه-23خرداد84-صفحه آخر} و محمد جعفري نيز. اما نتيجه انتخابات 3تير به گونه اي دیگر رقم مي خورد و اگر فكر مي كنيد كه حال بايد ايشان همراه با هاشمي از مخالفان احمدي نژاد پيروز باشند سخت در اشتباهيد!. نسيم عدالت محوري آنقدر دل انگيز است كه راستگرايان لامردي از هاشمي عبور كرده و در راه دولت خدمتگذار گام بر مي دارند. محمد جعفري به فرمانداري لامرد مي رسد تا در كنار دوست ديرين (محمدعلي حياتي) كه اين روزها نماينده است و براي دوره بعد برنامه ريزي مي كند؛ به خدمت مشغول شود. برگزاري شگفت انگيز انتخابات مجلس هشتم و ركوردشكني دوستان راست اصولگرا شده باعث حضور مجدد محمد علي حياتي اين بار بر كرسي هاي سبز مجلس مي شود و برگزاري انتخابات رياست جمهوري88 و كانديدا شدن سيدمحمود علوي از تهران كه يك بار بخت خويش را در جهت حضور در مجلس خبرگان در زادگاه خويش آزموده بود و رتبه ششمي مانع حضورش شد،باعث شد سيد محمود علوي مجدد به سمت هاشمي رفسنجاني گرايش پيدا كند و با اشاره ايشان و راي هم سطح ميرحسين موسوي حتي ركورد راي آوري خود هاشمي را نيز بشكند! و اينگونه بود كه ايشان كمتر از دو هفته بعد از انتخابات خرداد88 جاي خود را در عقيدتي سياسي ارتش به ديگري داد و بر صندلي هاي سرخ خبرگان تكيه زد. از سال 88تا امروز نيز كه وصف آن در مطالب قبل تر به تفصيل اشاره شده است. و حال اينگونه است كه شايد بتوان مهري ها را اصولگراتر دانست چرا كه باقي ماندن بر اصول بنيادين فكري خويش را رها نكرده اند و حال اينكه لامرديان با شرحي كه رفت راهنماهايشان شديداً فعال است تا به كدامين سو چشمك زنند!

ديگران: از قطار اصولگرايي و اصلاح طلبي عده اي در اين دوران پياده شده اند و يا بدان پيوسته اند كه در اين مقال قصد بررسي ماهيت كلان اين دو گروه مد نظر بوده است و پرداخت به منفردين و مستقلين و.... در وقتي ديگر انشالله.

انتخابات مجلس هشتم در لامرد و مهر ؛مغلوب آمار

با گذر از حاشيه هاي تلخ جمعه 24اسفند اعلام نتايج صندوقها از جالبترين قسمتهاي تراژدي كميك آن روز بوده است. هر چه بود آمار ارائه شد و پيروزي كه هيچ كس حتي طرفداران اصولگراي منطقه را نيز خوشحال نكرد به دست آمد. اما در آمار نيز شاهد تناقض بوديم در حالي كه جمع آراء ماخوذه 91153راي اعلام شد كه روز شنبه 25اسفند محمد جعفري فرماندار لامرد در مصاحبه اي با خبرگزاري ايرنا اين رقم را 89هزار عنوان نموده بود وي همچنين آراء محمدعلي حياتي را 59هزار ،سيدحبيب حسيني را 19هزار ،عبدالله حسيني را 7هزار و محمود هاشمي را 3400راي عنوان كرده بود در حالي كه آراء رسمي كه بعدا اعلام شد گوياي اين تناقض آشكار در ارائه آمار بود به نوعي كه سيد حبيب حسيني با 21536راي دوم شده بود.

هر چند كاربرد آمار در دولت نهم بيشتر براي اقناء افكار عمومي بود اما مقايسه آمارهاي به دست آمده از انتخابات دوره هشتم مجلس نشان مي دهد براي اولين بار انتخاباتي صورت پذيرفته است كه حتي آمار را نيز مغلوب خود كرده ؛ به نمونه هاي آماري مقايسه شده توجه فرمائيد:

1.نكته اساسي كه وجود دارد پيرامون افراد واجد شرايط است: آمارهاي متناقض در اينجا نيز وجود دارد فرماندار شهرستان لامرد در مصاحبه خود با ايرنا اين رقم 92500نفر اعلام مي كند در حالي كه  قبل از برگزاري انتخابات در جزواتي كه توسط ستاد ائتلاف اصلاح طلبان منتشر شده بود به نقل از مركز آمار ايران 85000نفر ذكر گرديده بود و افراد نزديك به هيات نظارت شهرستان اين رقم را 89هزار نفر تخمين مي زدند در حالي كه با نگاهي به آمار و ارقام منطقه در مي يابيم كه با توجه به افزايش سن راي دهنده نسبت به دور قبل نبايد شاهد هيچ كدام از آن ارقام به عنوان افراد واجد شرايط باشيم؛ معمولا بستگي به نقاط مختلف در اوائل دهه هشتاد در ايران به نسبت جمعيت كل به واجدين شرايط (آن هم با حق راي براي 15ساله ها) رقمي بين 58تا62درصد واجد شرايط راي دادن بوده اند كه در اين دوره با توجه به آمار به دست آمده اين رقم به 71درصد افزايش پيدا كرده تا جايي كه شاهد مشاركت بالاي 100درصدي در انتخابات اين دوره هستيم! در ادامه كل آراء ادوار مختلف انتخابات مجلس آمده است كه با يك نگاه ساده خود حديث مفصل بخوانيد:

1) كل آراء دوره هشتم 91153 راي {سن راي دهندگان 18سال به بالا}

2) كل آراء دوره هفتم 73553 راي {سن راي دهندگان 15سال به بالا}

3) كل آراء دوره ششم 61345 راي

4) كل آراء دوره پنجم 56198 راي

2- نكته بعدي در رشد نامتعارف ميزان راي در بخش هاي 7گانه به نسبت ادوار گذشته است: به طور مثال در بخش گله دار در دوره پنجم و ششم و هفتم مجلس داراي يك رشد عددي بين 2100الي 2500راي بوده است كه در اين دوره به دليل افزايش سن راي دهندگان به 18سال اين رشد بايد يك چهارم ادوار گذشته مي بوده به عبارتي 600الي700راي كه متاسفانه يا خوشبختانه اين عدد 3580راي است. همچنين در علامرودشت در دوره هاي آماري فوق الذكر اين ميزان 700الي800راي بوده است كه بر مبناي افزايش سن راي دهنده بايد اين رقم حدود 200الي 300راي باشد كه آمار ارائه شده براي دوره هشتم از 1932راي افزايش نسبت به دوره قبل حكايت مي كند.

3- در انتخابات سال85 خبرگان و شوراهاي اسلامي در شهرستان مهر بين 32الي33هزار راي ماخوذه وجود داشته است با توجه به افزايش سن راي دهندگان از 15به18سال انتظار مي رفته است كه اين عدد كاهش داشته باشد نه افزايش ولي در اين مورد هم شاهد هستيم كه عدد 36467راي به عنوان راي صحيح خوانده شده ثبت گرديده است.

حكايت ساير آمارها هم به همين منوال است و حال اينگونه است كه اصلاح طلبان با پيش رو داشتن آمار فوق و مشاهده روند برگزاري انتخابات دور گذشته به شايعاتي مي انديشند كه حكايت افزايش 20هزار نفري جمعيت شهرستان لامرد در سرشماري سال 90 به نسبت سال 85 دارد ، هر چند اين خبر در حد شايعه است اما با پيوند دادن آن با آمار مي توان به دغدغه هاي پيدا و پنهان اصلاح طلبان پي برد.

انتخابات مجلس نهم – آيا اصلاح طلبان امكان حضور دارند؟

با گذر از شكافها يا مسائل موجود در جناح مقابل و بررسي روند تاريخي شكل گيري دو طيف سياسي منطقه و همچنين آمار انتخابات تحسين برانگيز و شگفت انگيز اسفند86 به دغدغه هاي اين روزهاي اصلاح طلبان خواهيم پرداخت كه بدون شك تمام و كمال تحت تاثير روند اتفاقات كلان كشوري نيست چرا كه اين طيف در همه ادوار به نفع مردم و در انتخاباتهاي گذشته (حتي دوره چهارم كه با عدم حضور كشوري خط امامي ها همراه بود) در صحنه حضور داشته است و اين روزها شرايطي را پيش روي خود مي بيند كه اميدي به حضورشان نيست. اصلاح طلبان لامرد و مهر اين روزها بر اين عقيده هستند كه چگونه مي توان در انتخاباتي حضور پيدا كرد كه مجريان و ناظران برگزاري بحث برانگيز 4سال قبلش امروز هم مجري تر شده اند؟ اصلاح طلبان بر اين عقيده هستند كه سال86 راي مردم به سيدحبيب حسيني پاسداشته نشد و شوراي نگهبان نيز بنا بر مصلحت هایي به ابطال انتخابات اين حوزه اقدام نكرد. حال چگونه بايد به كساني كه دوره قبل در كسوت بخشدار يا هيات نظارت يا اجرايي در خلق آن شگفتي دخيل بوده اند اعتماد كرد؟ مگر در عزل و نصبها و يا تركيب برگزار كنندگان انتخابات تغييرات مثبتي اتفاق افتاده است كه خوشبين بود به اينكه آن انتخابات تكرار نمي شود؟ اصلاح طلبان در حالي خود را با سوالهاي بيشماري روبه رو مي بينند كه اگر قصد حضور كنند قبل از آن بايد پاسخ آنها برايشان روشن باشد تا بتوانند نيروها و هواداران خود را قانع نمايند، كه متاسفانه نيست! اين گروه به راستي نمي دانند قسم حضرت عباس را بايد باور كنند يا دم خروسي كه از جاهاي مختلف بيرون زده است؟ در اينجا ديگر بحث بازي با كلمات و مباحث تئوريك فكري مطرح نيست وظعيت روشن ، واضح و شفافي در پاذل انتخاباتي شهرستانهاي لامرد و مهر وجود دارد كه با اين طيف حرف مي زند. به راستي چگونه مي توان به افرادي كه در طول 30سال گذشته كلاً در حال راهنما زدن هستند اعتماد كرد؟ دوستاني كه معتقدند در سال 86 تخلف و تقلبات به سود فرد پيروز رخ نداده است لطفا ادامه مطلب را مطالعه نفرمايند كه ضرورتي شايد نداشته باشد اما اگر معتقديم كه دوره هشتم آن گونه شده است آيا مي شود و مي توان به همان آدم ها با همان نوع نگاه اعتماد كرد كه انشالله حضور مردم را در صحنه پاس مي دارند؟ خواهشمندم به هيچ عنوان مباحث كلي و كلاني كه ربطي به مسائل منطقه ندارد در خوانش اين مطلب به ذهن متبادر نگردد،چرا كه نمي توان و نبايد از يك جريان و طيف سياسي در شهرستانهاي لامرد و مهر انتظار داشت در انتخاباتي حضور پيدا كنند كه امكان حضور  را ندارد.البته نگارنده پيش بيني مي كند در صورت ثبات وضعيت موجود فعلي انتخباتي درون گروهي ميان طيف دكتر و حاجي را شاهد باشيم و جهت خالي نبودن عريضه مقاديري هم كانديداي مستقل!

اصلاح طلبان هميشه دغدغه حضور حداكثري مردم را داشته و دارند كه نمونه بارز آن حضور 9نفر از نقاط مختلف جغرافيايي جهت ترغيب هرچه بيشتر حضور مردم در انتخابات سال 86 بود كه نتيجه آن واضح و روشن پيش روي ماست.بدون شك مجموعه اصلاح طلبان از گله دار تا علامرودشت و اشكنان و وراوي و لامرد و مهر همه و همه نقش تعيين كننده در تصميم گيري هاي كلان اين مجموعه داشته و خواهند داشت كه بررسي برايند نظرات اين طيف كار مشكلي نيست. اصلاح طلبان معمولا اگر بنا بر دلايلي امكان حضور در انتخابات در شهرستان را نداشته اند حداقل از گزينه اي ديگر حمايت مي نموده اند حال آنكه در اين دوره به طور كلي با شرايط پيش گفته آن امكان هم شايد  قابل تحقق نباشد. بدون مبالغه رقابت در شهرستانهاي لامرد و مهر دو قطبي بوده و تا به امروز هم اينگونه است و نمي توان از افراد بعضاً مستقلي كه عزم خود را جزم نموده اند انتظاري خارج از آن داشت. حال آنكه به دليل وضعيت تا حدودي مشخص مجريان و متوليان امر ،محدود افراد مستقل قوي نيز نشان نداده اند كه قصد گرم كردن تنور انحصارطلبان لامرد را داشته باشند.

همه موارد بالا نافي حق انتخاب شدن و انتخاب كردن نيست چرا كه مجموعه اصلاح طلب لامرد و مهر يا مهري ها خود را قيم مردم نمي داند اما به عنوان يك جريان فكري – سياسي داراي شناسنامه روشن و مشخص نمي تواند از اصول خود عدول نموده و خلاف آن عمل نمايد. زماني يك حزب يا گروه سياسي پا به عرصه رقابت انتخاباتي مي گذارد كه اولاً امكان رقابت محيا باشد و دوماً بتواند از راي و نظر مردم و همراهان خود دفاع كند. حال آن كه شرايط به گونه اي است كه اين دو شرط ابتدايي هر رقابت محقق نيست. حال بايد به انتظار نشست و ديد كه چه كساني از 3تا9دي ثبت نام مي كنند و آيا تغييري در نگاه متوليان امر در چيدمان مجريان رخ خواهد داد و يا اينكه شاهد انتخاباتي درون گروهي ميان دو ضلع اعلام حضور كرده اصولگرايان (دكتر موسوي و حاج درويش زارعي) خواهيم بود؟و يا بر اساس شنيده ها طيف دكتر موسي به حضور آقاي زارعي تن در خواهد داد؟