• جهت توضیح، نگارنده اذعان دارد که این مقاله بصورت کلی و جامع تدوین شده است و رسالت اخلاقی- تربیتی که بر گرفته از قرآن کریم و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که همان محو کلی استبداد و انحصار می باشد بعهده دارد و به هیچ شخص حقیقی اشاره ندارد، بلکه یک تفکر بیمارگونه ای که در ردای دین جدایی مردم از اسلامیت، ولایت، جمهوریت و اعتقادات مذهبی-دینی آنها را نشانه رفته است مورد واکاوی قرار می دهد.

مقدمه : یکی از بزرگترین عوامل انحطاط جوامع بشری این است که طرز تفکر افراد آن جامعه در مورد مبارزه و مقابله با ظلم و فساد بمیرد و نگاه آنها نسبت به حقیقت طلبی و عدالتخواهی کورشود. در این صورت جامعه در برابر ظلم و بی عدالتی  تسلیم می‏شود، تبعیض و بردگی را می‏پذیرد، اشرار و بدترین افراد بر جامعه مسلط می شوند. در نتیجه استبداد و انحصارطلبی شکل می گیرد.

در صورتي‌ كه منطقه ای دچارعارضه استبداد مدیریتی و انحصارطلبی افراد شود، اين عارضه خود موجب عوارض جانبي ديگري بر آن جامعه  نظیر: تضعيف اعتماد سیاسی- اجتماعي ، تقويت خاص ‌گرايي، گسترش فساد اداري، زورگويي و قانون‌شكني، گسترش احساس ناامني در ابعاد چهارگانة فكري، جاني، مالي و جمعي خواهد شد.

انحصارطلبی افراد نوعي گرايش مديريتي در اداره امور منطقه است که اعتقادی به مشارکت مردمی نداشته و رويه‌ي مشورت و نظرخواهي از نخبگان و صاحبنظران منطقه ای دگر اندیش را منکر می داند.

انحصار طلبان در برابر اشخاص قدرتمند، تسليم هستند ولي در برابر ضعيفان، سختگير و آنچه برای آنها اهميت دارد، ميزان قدرت مخاطب است.  از طرفی می توان گفت که انحصارطلبان را اشخاصی تشکیل می دهند که قوي را تكريم و ضعيف را تحقير مي‌كنند. به تعبيري بهتر، بازيگران اصلي در پشت صحنه به ایفای نقش مشغولند و افراد ضعیف، ناکارآمد و غیر خلاق، بعضاً دارای پشتوانه فرهنگی-اجتماعی پایئن را به عنوان ابزارهایی که اهداف پشت پرده آنها را محقق سازد به عنوان مدیران دستگاه های اجرائی - سیاسی بخدمت می گیرند. اینگونه مدیران اختیاری از خود ندارند و معمولاٌ سلولهای خاکستریشان آکبند و دست نخورده است، بلکه خود بردگانی هستند که مکر و حیله  و فساد را ماهرانه به جامعه و رگ و پوست مردم تزریق می کنند.

خطاهای استراتژیکی از انحصارطلبان منطقه که باعث روی گردانی مردم از آنها شد:

1)      تقسیم کردن مردم هر منطقه به نیروهای خودی و غیرخودی، بطوریکه خودیها جور می رانند و غیر خودیها می شوند ناظر جور.

2)       اصرار به اقتدارگرایی و صرفاً تقویت نیروهای ناکارآمد خودی .

3)      بکارگیری و اجازه مانورهای بی حد و حصر به افرادی که دارای پشتوانه اجتماعی و فرهنگ ضعیفی در منطقه هستند و سعی در توجیه قانون گریزی آنان.

4)       قانونگریزی مغرضانه بمنظورپایمال کردن حقوق شهروندی غیر خودیها با در دست انداز انداختن امور اداری آنها.

5)      بکار گماردن برخی پاصندوقیها و رأی جمع کن های محله ای در مقامهای حساس اداری و قلمداد نمودن آنها بعنوان تئوریسنهای اقتصادی - سیاسی به جامعه.

6)      بی اعتبار و تخریب شخصیتی کردن الگوهای فرهنگی - معنوی -علمی و جایگزینی تظاهر، ریا، بی عفتی، بی ادبی و بی شخصیتی (تقدموا الرذایل و تؤاخرو الافاضل).

7)      تبدیل کانونهای عقیدتی – مذهبی و دینی و سنتی  چون مسجد و حسینیه ها به کانونهای موجد فتنه انگیزی و تفاخر قبیله ای و جاهلی.

8)      وزن کشی منطقه ای بگونه ای که حتی افراد بدبخت، بی سواد و نا آگاه نیز درگیر این مسائل می شوند. بنظر می رسد این خطی مش دقیقا برگرفته شده  از آموزه های کمونیستی و پوپولیستی چون لنین ها و استالین ها در کشورهای بلوک شرق قدیم است. بگونه ای که خمِرهای سرخ در کامبوج، معابد را محل درگیری و جنگ قرارداده و مردم با اشتیاق و انگیزه های پوچ و بی ارزش ایجاد شده  به جان هم انداخته شدند.

9)       ایجاد ناامیدی، یاس و بی خدایی در میان توده مردم، گو اینکه اینها صدای خدا و ائمه هستند. بدبخت مردمی که صدای خدا را از دهان این منحرفین می شنوند.

10)   در اختیار قراردادن نبض اقتصادی - تولیدی کل منطقه در دستان خود بگونه ای که خود چکش سرکوب شوند و فرمان چرخ اقتصادی در دست داشته باشند.

11)    سعی در تبدیل نمودن بنگاه های آموزشی و فرهنگی به بنگاه های اقتصادی تحت کنترل، بطوریکه مردم عادی بدون آنکه خود بدانند تبدیل به برده و کارگر شده و این اربابان بی بته و تازه به دوران رسیده، خود باز تولید نظام ارباب - رعیتی نمایند.

12)   عرف شدن جعل و تقلب در منطقه و عیاری دانستن انجام این اعمال قبیحه، گو اینکه رسالت زشتی و پراکنش آن در جامعه را بعهده دارند.

13)   اسطوره و سردار سیاسی-   فرهنگی قلمداد کردن افرادی که نه تنها مایه خیر و برکت برای منطقه و جامعه نبوده اند، بلکه خود پی ریز و مروج  جعل، تقلب، پرونده سازی علیه فعالان اجتماعی –  فرهنگی – سیاسی، فسادهای اداری رایج، استبداد و انحصار طلبی، فتنه و اختلاف اندازی قومی – مذهبی – منطقه ای بوده اند.

14)   غصب عناوین علمی بگونه ای که خود را صاحبان علم و دانش بدانند. همانگونه که می دانیم علم و علم آموزی فقط به سختی و مشقت و در مکانهای آکادمیک معتبر و بدون دغدغه های جناحی -اداری بدست می آید. آیا عقلاٌ و منطقاً می توان پذیرفت که یک دیپلم به زور گرفته ی  دیروز به یکباره و در هنگام انجام مدیریت، مسئولیت یا ماموریت اداری تبدیل به دکتر و استاد شود!

رعایت موارد زیر توسط اصلاح دوستان منطقه، جهت مبارزه با استبداد و سوق بسوی اتحاد پایدار:

(1)      خروج فوری رهبران سیاسی – معنوی مطرح منطقه از حالت انفعال و سکوت و سعی در اتحاد نمودن افراد اصلاح دوست منطقه بسوی اهداف مشترک و استفاده از این رقابت درون حزبی جهت تمرین ائتلاف برای برنامه های مدون آتی.

(2)      پرهیز از هر گونه انفعالی یا عجولانه عمل کردن گروه اصلاح دوست و معترضان سنتی  بخصوص از گله دار، اسیر، علامرودشت و اشکنان در شرایط کنونی و سعی در هماهنگ کردن موضع های مشترک خود.

(3)          کاهش تنش های فکری و حزبی و استفاده از همه نیروهای شایسته و توانمند در راستای توسعه منطقه.

(4)           تعیین نقاط استراتژیک جهت رسیدن به توسعه و توافق جمعی.

(5)           کمک به رشد و آگاهی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مردم منطقه.

(6)           توافق روی آرمانها و موقعیت های نهایی که آینده منطقه را ترسیم می کند.

(7)           همکاری در جهت تقویت مدیران لایق بومی و سعی در پوشش دادن نقاط ضعف آنها.

(8)           تقویت نقاط مشترک بین مذاهب و حرکت و سازماندهی آنها بسوی توسعه ملی و منطقه ای .

(9)           تقویت نگاه های منطقه ای و کلان نگر بجای نگرشهای طایفه ای و محله محور.

(10)       کنترل تندرویها و کج فهمی مذهبی ای که بنیان اتحاد و همبستگی را نشانه گرفته اند و تقویت نگرشی که بسوی اهداف مشترک،  تساهل و تسامح گرایش دارند.

(11)    سعی و کوشش به ایجاد همبستگی حزبی و فرهنگی بین مناطق اشکنان، علامردشت ، گله دار و اسیر جهت ایجاد یک بلوک قدرتمند سیاسی بطوریکه ائتلاف سیاسی آنها بصورت برد-  برد و بر روی کاندیدایی از مناطق مرکزی شکل گیرد، تا مناطقی که روی محیط دایره قرار دارند بر علیه هم موضع نگیرند، بلکه سهم خود را از مرکز ائتلاف دریافت نمایند. (در شرایط کنونی لامرد و مهر بعنوان نقاط مرکزی و اشکنان، علامرودشت، گله دار و اسیر بعنوان محیط دایره قدرت قلمداد شده است. در مقاله آتی در این مورد با ذکر مصادیق بیشتر بحث خواهد شد).

(12)   تشویق متقلبان و جاعلان انتخاباتی به تقلب بیشتر و تشویق فاسدان و قانونگریزان اداری به فساد بیشتر، بطوریکه ترویج این حرکات غیر اخلاقی رایج آنها باعث فاصله گیری عامه مردم از آنها و در عوض باعث اتحاد بیشتر افراد اخلاق گرا و عدالتخواه منطقه خواهد شد.

(13)     محو اسطوره هایی که بر اساس تظاهر و فتنه انگیزی بر جامعه چنبر انداخته و خون اخلاق و انسانیت را می مکند، تا اینکه اسطوره معیارهای اسلامی و انسانی شود نه افراد.

شعر زیر از قیصر امین پور، هدیه به تمام مشتاقان تغییر :

سرا پا اگر زرد و پژمرده‌ایم !                            ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم !

چو گلدان خالی لب پنجره                                 پر از خاطرات ترک خورده‌ایم !

اگر داغ دل بود، ما دیده‌ایم                                 اگر خون دل بود، ما خورده‌ایم

اگر دل دلیل است، آورده‌ایم                               اگر داغ شرط است، ما برده‌ایم

اگر دشنه دشمنان، گردنیم                                 اگر خنجر دوستان، گرده‌ایم

گواهی بخواهید: اینک گواه !                             همین زخم‌هایی که نشمرده‌ایم !

دلی سربلند و سری سر به زیر                           از این دست، عمری به سر برده‌ایم

دکتر سید محمود ابراهیمی گله داری

مطالب پیشین:

* افکار عمومی؛ وسیله ای موثر برای تنبیه قانون شکنان مغرض

* مقاله / "بز" عامل اصلی تخریب مراتع و محیط زیست در منطقه

* استقلال دستگاه قضائی، پشتوانه توسعه و بالندگی در منطقه

* انحصارطلبی انحرافیون؛ ضرورت همگرائی اصولگرایان و اصلاح طلبان منطقه

خبر مرتبط:

* دکتر سید محمود ابراهیمی گله داری باز هم خبرساز شد.